Αλκηστη

16 σεπτεμβρη 1993

το ένοιωθες απο καιρό αλλά δεν ήξερες τι είναι ..
προαίσθημα.....
φόβος...?
λες και σε φωνάζει η στιγμή και δεν μπορείς να αντισταθείς
Ηταν 12 και.. όταν χτύπησε το τηλέφωνο
Επέμενε να συναντηθείται για ποτό και σε έπεισε
Αφησες την Μαρία Νεφέλη στα μισά και ετοιμάστηκες

Ηταν ξημέρωμα πια οταν γυρνούσες σπίτι
Ολες οι γαμημένες συμπτώσεις(?) σε πήγαν εκεί
στην θέση της συνοδηγού στο αυτοκίνητό της
Εκανε επιτόπου στροφή στην παραλιακή και μετά σκοτάδι

Σκοτάδι για όλες μας...για οσες σε γνώρισαν..για όσες σε αγάπησαν

Πάντα σε θυμάμαι 'Αλκηστη
Αυτή η μέρα είναι δική σου

"Η επαύριο της ζωής μας θα 'ναι πάλι ζωή"