συνάντηση με το παρελθόν

η καρδιά μου χτυπάει πιο γρήγορα σήμερα
σήμερα θάναι εδώ
είναι σαν να συναντώ την Janis Joplin τον Morrison ...την 16χρονη Μαρία

η Patty Smith θάναι απόψε στον Λυκαβηττό

μου έρχονται στο μυαλό τόσα πολλά
θυμάμαι τα μέρη που την πρωτοάκουσα
πιτσιρίκι στην Roxy μόλις είχε πρωτοανοίξει
με ενα δύο κατοστάρικα στην τσέπη και την υπόσχεση που δεν κράτησα ποτέ
νάμαι πίσω το αργότερο 12μιση

1η Μάρτη

Στην "ώρα του" ο Μάρτιος
αν και φέτος ο χειμώνας κάπου αποκοιμήθηκε και ξεχάστηκε
Εύχομαι σε όλους νάναι ενας πανέμορφος μήνας
ότι σημαίνει για τον καθέναν αυτό
Καλό μήνα λοιπόν :-)

"βήτα" ίσον βαθύ μπλέ .."βήτα" ίσον βαριέμαι

βαρέθηκα
βαρέθηκα αυτή την "αυτιστική έκφραση"
να βάζω στις σκέψεις μου εικόνες...
στα συναισθήματα μου εικόνες





"μερικές φορές μια εικόνα λέει πολλά" ... μου απαντάει




ναι ...όμως κάτι φταίει...
ίσως φταίει που δεν βλέπω πιά την εικόνα (μου;)

τα ευτυχισμένα όνειρα

όταν βλέπεις τόσο ποθητά όνειρα
δεν θέλεις να ξυπνήσεις :-)


ζούσα στο άγνωστο μέρος που δεν έχω βρεί ακόμα
στον τόπο που υπάρχει για τον καθένα




με τις αγαπημένες μου




και τα πράγματα που χρειάζομαι δεν τέλειωναν ποτέ :-)
















μόνο άνθρωποι δεν υπήρχαν, ...εύχομαι νάναι ένα "κοινόβιο όνειρο"
την επόμενη φορά :-)

no more (ice)

αξύριστα πηγούνια

δεν ήθελα να πάω στο θέατρο σήμερα...ημουν σε διάθεση διαφορετική
όμως ήταν κανονισμένο απο μέρες και ήταν τελευταία παράσταση
(δεν το μετάνοιωσα που πήγα,ίσα-ίσα, οξύμωρο αλλά χάρηκα πολύ που δεν έχασα αυτή την παράσταση)

οι Ιρίν-ες

η γυναίκα είχε όνομα μπορεί και όχι μόνο ένα αλλά 100 ή χίλια
Βγήκε μέσα απ'το σκοτάδι και εμφανίστηκε μπροστά μου
..εντελώς μπροστά μου
Χορεύει σχεδόν γυμνή για να προσφέρει ένα ηδονικό ψέμμα
στα ορθάνοικτα μάτια που την παρακολουθούν
Αγκαλιάζει τον στύλο,παίζει μαζί του,
συνεχίζει το ψέμμα,
η ηδονή δεν είναι δική της και ας την μοιράζει με ματιές τριγύρω
Στριφογυρίζει στο πάτωμα, χαϊδευεται στα καυτά σημεία,
βγάζει το μικροσκοπικό μαύρο σουτιέν και το πετάει σαν νικητής,
χορεύει περισσότερο γυμνή απο πρίν..η αλήθεια πλησιάζει
Η μουσική φτάνει στο τέλος της η γυναίκα με τα χίλια ονόματα τραβάει το νήμα που κάλυπτε την μπροστινή της γύμνια και η μουσική κόβεται απότομα και απρογραμμάτιστα απο τον ήχο του κορμιού της στο ξύλινο πάτωμα...
το νήμα έχει ήδη κοπεί...η καρδιά της δεν άντεξε
Η αλήθεια θα αρχίσει τώρα να ξεδιπλώνεται
Δύναμη θα την λέω την γυναίκα
Δύναμη απέναντι στην υποκρισία των ανδρών που την αγάπησαν
αλλά όχι αρκετά
Δύναμη απέναντι στην μανία των ανδρών που την πόθησαν και δεν την είχαν
Δύναμη να κρατήσει μέσα της την αλήθεια που τις φόρτωσαν τόσο βίαια
Δύναμη γιατί ξέρει να αγαπάει
Δύναμη να κάνει αυτό που θεωρεί σωστό
Δύναμη να είναι τόσο πραγματικά ηθική απέναντι στους ανθρώπους
Εγινε η λίμνη που σκέπασε την ζωή της μια μέρα πριν φύγει για την Ελλάδα
αλλά ο πραγματικός θάνατος έμεινε στους "ζωντανούς"
Νικητή θα την λέω αυτή την γυναίκα...
δεν νίκησε τον θάνατο νίκησε την σκληρότητα


φοβερή η σκηνοθεσία, η θεατρική γραφή και οι ερμηνείες!

ρόζ σκιές

υπάρχουν μέρες και βράδυα μαγικά;
μέρες και βράδυα που χωρίς κανένα εμφανή λόγο νοιώθεις καλά
όλα σου φαίνονται πιό ωραία
βράδυα που χαίρεσαι να περπατάς στους κεντρικούς δρόμους και ακόμα και αυτοί σου φαίνονται αλλιώτικοι
φαίνονται όμορφοι
βράδυα που νοιώθεις το κάθε βήμα που κάνεις
νοιώθεις την αφή του αέρα
νοιώθεις τους ήχους
ξέρεις οτι δεν περπατάς τυχαία
χαμογελάς στο πιτσιρίκι απέναντι και ανταποδίδεις την γκριμάτσα του
βλέπεις τα πρισμένα απ'τις προηγούμενες κρεπάλες μάτια να καθρεφτίζονται στο τζάμι και δεν σε νοιάζει
ακούς τον αγαπημένο R.Plant στα ακουστικά και βάζεις τον rock fm τέρμα
ακόμα και τους μπάτσους προσπερνάς χωρίς να μουρμουρίσεις μπινελίκια
παρατηρείς τους ανθρώπους και τις εκφράσεις τους σαν να συμμετέχετε στην ίδια ταινία
υπάρχουν βράδυα που περπατάς σαν να'χεις πλάϊ σου έναν ρόζ άγγελο
υπάρχουν βράδυα που βλέπεις καθαρά τι είναι αυτό που πραγματικά θέλεις
υπάρχουν βράδυα που νοιώθεις οτι αυτό που πραγματικά θέλεις μπορείς να το κάνεις

αυτά τα βράδυα με αγαπάω :-)

hey you

moy eleipses

η κόκκινη πόρτα

η κόκκινη πόρτα άνοιξε ξαφνικά

η τεμπελιά που λατρεύω

σήμερα δεν θέλω να βγώ έξω
θέλω να μην κάνω τίποτε άλλο
μόνο να μείνω στην νύχτα
στην ψευδαίσθηση οτι δεν υπάρχει χρόνος
θέλω να μείνω εδώ με κλειστά παράθυρα και τέρμα την μουσική
να μείνω στο τώρα με κλειστά παράθυρα και τέρμα την μουσική
(σαν νάναι νύχτα)
σε μια ατελείωτη στιγμή μέχρι το σώμα μου να μην αντέχει άλλο
και λίγο ακόμα...
μέχρι το τελευταίο τσιγάρο
μέχρι το τελευταίο κομμάτι
χωρίς σκέψεις πιά



μόνο με τα χρώματα και τους δυνατούς ήχους να χορεύουν





:-)







οι τελευταίες ώρες της εκτονωτικής τεμπελιάς

το φιλί της ζωής της αισιοδοξίας

ο άγιος βασίλης υπάρχει
πήδηξε απο το μπαλκόνι και μου έκλεψε την αισιοδοξία





Δεν μου λέει τίποτε η αλλαγή του χρόνου
Δεν θέλω να συμμετέχω σ'αυτό το κακόστημένο έργο
Ομως θα το κάνω πάλι..
θα βάλω τα ίδια μαύρα μου ρούχα
μαύρο μολύβι στα μάτια
μαύρο χρώμα νύχια
μαύρο κραγιόν
και θαμαι εκεί στην ώρα μου
να τον προλάβω πριν φύγει
να μου δώσει πίσω τα κλεμμένα


.
.
.


για να μπορώ να βγώ στον δρόμο χαρούμενη

και ανακουφισμένη που η "γιορτή" τελείωσε

λίγο πρίν

λίγο πριν αλλάξει η χρονιά





εύχομαι να είσαι πάντα έτσι... είναι τόσο ζεστό Αυτό το γκρί!
εύχομαι νάναι "κεραυνοβόλος" ο λόγος που χάθηκες :-)
εύχομαι να ξαναγράψει...
εύχομαι να με εκπλήσεις πάντα
εύχομαι να σε προστατεύσει απο αυτά, αλλά και να σε αγαπήσει με τα "θέλω" σου
εύχομαι να πας επιτέλους στο noiz (και να μην το μετανοιώσεις) :-)
εύχομαι να γράφεις συντομότερες αναλύσεις (αστειεύομαι)...να αναλύεις πάντα τα θέματα (και να καταλαβαίνω το νόημα) :-)
εύχομαι να νιαουρίζεις πάντα δυνατά!
εύχομαι να συνεχίσεις να φιλοσοφείς :-)
εύχομαι να τα λές πάντα έτσι...ωμά!
εύχομαι να μην κουραστείς να κινηματογραφείς τις λέξεις και τα νοήματα :-)
εύχομαι να ζωγράφισεις αυτά που "ζήλεψες" :-)
εύχομαι να μην ξαναφύγει ο Ευτύχης
εύχομαι να παραμείνεις φανατική γκρούπι
εύχομαι οι ανυπόνομοι νάναι ανυπόμονοι και πιο θαραλλέοι!
εύχομαι να τριπλασιαστούν οι vegeterian και οι vegan
εύχομαι να είσαι πάντα έτσι... αντιδραστική και "δεν χαρίζομαι" -
εύχομαι να σου δίνει όλοκληρο το τόστ η αντιδραστική "μαμά σου" :-) :-)
εύχομαι να γίνουν βιβλίο όλες "οι βόλτες με την μηχανή"
εύχομαι να ταξιδέψεις (διαβάζοντας τες) για ξεκούραση και οχι για δουλειές
εύχομαι τα λουκουμάκια νάχουν μπόλικη άχνη και τα μπισκοτάκια μην είναι διαίτης :-) ..νάναι πλήρη (απο πάντα ενδιαφέρουσες πληροφορίες):-)
εύχομαι να είναι κοινωνικά ισότιμα τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια
εύχομαι στους singles -που αναζητούν- να βρούν το άλλο τους μισό Ολόκληρο (όπως κάπου έγραψε η beautiful druuna)
εύχομαι στους singles -που δεν αναζητούν- να τους προκύψει :-)
εύχομαι ο έρωτας να μην τέλειωνε ποτέ
εύχομαι να περνάμε όλοι καλά και να σφίζουμε απο υγεία :-)

(εύχομαι να κόψουν τον κώλο στους μπάτσους που έφαγαν εν ψυχρώ τον 35αρη κλέφτη)

x x x Καλή χρονιά x x x x

i just can't wait for saturday night

ξύπνησα στις 4 μιση μες τον πανικό...μισώ να ξυπνάω τέτοιες ωρες...
συνήθως κοιμάμαι για βράδυ κατα τις 1 το μεσημέρι και ξυπνάω 7-8 το απόγευμα

Βγήκα έξω και συνάντησα τους βραδινούς (και η διάθεση άρχισε να αλλάζει)
Τρείς πιτσιρικάδες μπήκαν σε ενα ταξί για εναν ανυπόμονο προορισμό, μια κοπέλα κατέβηκε απο το αυτοκίνητο του την περίμενε μεχρι να μπει στην πολυκατοικία...
οι δυο κοπέλες καληνύχτησαν τα δυο αγόρια και χωρίστηκαν...οι κοπελες μπήκαν στο στενό και τα αγόρια συνέχισαν..

Ειναι μερικές φορές που δεν θα άλλαζα την Αθήνα με κανένα άλλο μέρος...μόνο γιαυτό...δεν κοιμάται την νύχτα..
Και οι άνθρωποι...είναι αποφορτισμένοι απ΄την καθημερινότητα... είναι σε μια άλλη ζάλη ή μια υπερδιέγερση...σαν τον πρώτο έρωτα...την πρώτη επαφή..

Ακολούθησα την νύχτα και περπάτησα μέχρι την γαρδένια...
Μέχρι που άρχισαν να έρχονται οι πρωινοί...

Πίσω πια...με ζεστό καφέ
Η κολλητή μου (το σκυλί μου) καταχαρούμενη απο την μεγάλη βόλτα ξάπλωσε πάλι στο κρεββάτι της

Δεν ζηλεύω....
Είμαι ξύπνια...
Είμαι ζωντανή...
Δεν κρατιέμαι....
Λατρεύω το "ισως"...
Δεν περιμένω...
Ανυπομονώ....
Νοιώθω τα προμηνύματα...
Δεν μπορώ να περιμένω το Σαββατόβραδο....

δεν περιμένω

"αναγραμματισμός"

"...I just can't see why you can't see what I mean,
but I can't make things any plainer, the words get in the way -
is that quite what I mean?...."

losing faith In words λέει ο peter hammill απο μακρυά

12-21

αγαπώ τις λέξεις όταν είναι σαφείς
αγαπώ να διαβάζω τα "αναγραμματισμένα"

...κάπου εκεί στην μέση είναι η αλήθεια

ενα long-long τηλεφώνημα

.......
η φίλη μου η Κυριακή είναι πολύ χαρούμενη σήμερα
με πήρε τηλέφωνο και μου τα είπε όλα...
μονορούφι χωρίς διακοπή σε μιά τρελλή πολυλογία-μονόλογο με την υπερδιεγερση ενός παιδιού μπροστά στην έκπληξη.

Συνάντησε την Ελευθερία στο λεωφορείο πριν ακόμα μάθει το όνομα της...
Για την ακρίβεια στην στάση του λεωφορείου...
Η Ελευθερία ήταν ήδη εκεί οταν έφτασε...στεκόταν και κοιτούσε αφηρημένα προς την μεριά της περιμένοντας να δει το λεωφορείο να στρίβει...
η ματιά της έγινε συγκεκριμένη κοίταζε την Κυριακή επίμονα και οσο πλησίαζε δεν έπαιρνε τα μάτια της απο πάνω της

Βλέμμα μαγνήτης -μου είπε- ..προχώρησε προς την μεριά της ..στάθηκε δίπλα της σε πολυ μικρή απόσταση σχεδόν μπροστά της...έριχνε ματιές προς την στροφή του λεωφορείου επίτηδες για να καταλήγει το βλέμμα πάνω της...
Η Ελευθερία ακολουθούσε τα βλεμματα της..την κοιτούσε συνεχώς...και οταν τα μάτια συναντήθηκαν και στάθηκαν εκεί να κοιτάζονται εκείνη της χαμογέλασε
Η Κυριακή ανταπέδωσε με ενα δειλό χαμόγελο..ισα που φάνηκε...ίσως και να το ενοιωσε μόνο ..και νευρικά αρχισε να ψάχνει τα τσιγάρα της
Την ήξερε αυτή την υγρή νευρικότητα...τα χείλη της είχαν αρχίσει να ζεσταίνονται..
Ουφ νατα τα τσιγαρα...ριγμένα μες την πολυχρωμη τσαντα μέσα σε μπλοκάκια μολύβια λιπγκλός και κοκκαλάκια μαλλιών..
Αναψε τσιγάρο και την ρώτησε αν θέλει και κείνη

...γέλασα με την περιγραφή...η Κυριακή είναι τύπος περίεργος...ή θα κρατάει αποστάσεις απο όλους με τα μάτια στο πεζοδρόμιο ή θα είναι απρόβλεπτα ανοικτή παρατηρόντας τους ανθρώπους τριγύρω

Την πέτυχε σε καλή στιγμή σκέφτηκα...ίσως και εκείνη να ήταν σε καλη στιγμή...σίγουρα ήταν ενας όμορφος απρόβλεπτος συγχρονισμός γιατί η Ελευθερία η κοπέλλα με το τζην και τα τρια ρούχα απο πανω απάντησε "ναι..θέλω πολυ ενα τσιγάρο τώρα"

Φορούσε ενα μάχημο τζηνάκι και απο πάνω μπουφάν...και μέσα ενα δύο..ίσως τρια ρούχα...ξεχώριζε το φουτεράκι της απο το ανοικτό μπουφάν..ενα σκούρο πράσινο ίδιο χρώμα με τα μάτια της...μόνο που εκείνα ήταν διάφανα

Ειχε μια ξεχωριστή ομορφιά αυτή η κοπέλα...ηταν ψηλή αρκετά..πιο ψηλή απο την Κυριακή και πολύ αδύνατη (κάτι που η φίλη μου θαυμάζει)
Τα μαλλιά της ήταν μακρυά και φυσικά....έτσι φυσικά τα κινούσε ο αέρας χωρίς εκείνη να ενοχλείται, σε αντίθεση με την Κυριακή που συνέχεια πειράζει τα μαλλιά της...συνέχεια τα πιάνει τα αφήνει τα μαζευει τα λύνει...μια εκνευριστική συνήθεια αμηχανίας που την χαρακτηριζει

Ειχαν ερθει ήδη πιο κοντά...ο κόσμος είχε αυξηθεί και το λεωφορείο άφαντο...τώρα πια αγγιζόντουσαν...σε κάθε σκουντηγμα του διπλανού ένοιωθε τον σταθερό λεπτό ώμο να την σταματάει..εκμεταλευόταν το δευτερόλεπτο για να νοιώσει πιο πολύ την αφή...
Δεν αντιδρούσε η Ελευθερία...απο μέσα της χαμογελούσε είμαι σίγουρη..νομίζω το προκαλούσε κιόλας με την ακινήσια της -συνεχίζει η κολλητή μου τον τρελλο μονόλογο- δεν έκανε βήμα με αποτέλεσμα κάθε τόσο να την αγγίζω

Πέταξαν τα τσιγάρα με σχεδόν ταυτόχρονη κίνηση και μπήκαν...χτυπησαν τα εισιτήρια δημιουργώντας ευκαιρία για ενα ακόμα άγγιγμα στα χέρια και προχώρησαν στην μέση..εκεί που το λεωφορείο διπλώνει και κουνιέται σε όλη την διαδρομή..πάντα εκει στέκεται η Κυριακή...της αρέσει πολύ αυτό το ταρακούνημα...

Μεγάλωσες και ακόμα κάνεις σαν πιτσιρίκι της λέω γελώντας....γελάει και κείνη σαν να την βλέπω να μου βγάζει γλώσσα απο το τηλέφωνο και συνεχίζει με περισσότερη φόρα και ανυπομονησία να μου τα πει ολα

Ειχαν βρεί ήδη το πρώτο τους κοινό οι δυο άγνωστες γυναίκες είχαν αρχίσει να αναγνωρίζονται
Στάθηκαν εκεί στην μέση χωρίς να το συζητήσουν ...η Ελευθερία ακούμπησε στο σίδερο και η Κυριακή μπροστά της
Πιάστηκε απο την χειρολαβή....και ξεκίνησαν

Δεν είπαν τίποτε "κοινό" στην διαδρομή ούτε ρώτησαν ποιά είναι τα ονόματα τους...μόνο αγγιζόντουσαν σε κάθε ευκαιρία και κοιταζόντουσαν ασταμάτητα...
τώρα πια ήταν απέναντι...μπορούσε να δεί τα διάφανα μάτια της
..δεν μπορούσε να σταματήσει να κοιτάει τα διάφανα μάτια της...
Ισως και να είπαν κάτι κοινότυπο κάτι που θα τις επανέφερε στον πλανήτη γη αλλά η κολλητή μου το προσπέρασε...δεν είχε σημασία...

Κουνιώντουσαν στο ρυθμό του οχήματος και στο ρυθμό που επίτηδες διάλεξαν...αγγιζε το ενα κορμί το άλλο και στεκόντουσαν εκεί για μερικές στιγμές..απολάμβαναν αυτό που συνέβαινε..πότε το έκαναν να δείχνει τυχαίο και πότε κολλούσαν η μια στην άλλη με ακατανίκητη επιθυμία για αυτή την επαφή..
Ηταν στην μέση του λεωφορείου ανάμεσα σε τόσο κόσμο και κανείς δεν κατάλάβαινε το παιχνίδι..ήταν όλο δικό τους μόνο δικό τους και αυτό τις εξιτάρησε πολύ...

Η Κυριακή κρατιέται απο τις χειρολαβές και αφήνει το σώμα της εντελώς χαλαρό ..πέφτει πάνω στο κορμί της και μένει εκεί..τρίβεται όσο κρατάει η κίνηση του και ξανά πίσω...

Οι ματιές έχουν την δική τους γλώσσα κοιτάζονται και γελάνε και οι δυό ταυτόχρονα με ενα γέλιο κοινό...σημάδι αναγνώρισης και οικειότητας (πιά)

Κατέβηκαν μαζί...στην στάση της Κυριακής...είχε βραδιάσει...ήταν σχεδόν 10 και έκανε αρκετό κρύο...
Θέλεις να έρθεις για ενα καφέ...την ρώτησε..
Για ενα ποτό θα προτιμούσα...απαντάει...
Οκ
Γελάνε ξανά και προχωράνε...

Η Ελευθερία έμεινε εκεί...ολη νύχτα...μιλούσαν..κάνανε έρωτα....γελούσαν...διηγόντουσαν...κάνανε έρωτα...γελούσαν μεθυσμένες...
Εφυγε όταν ξημέρωσε αλλά η αύρα της έμεινε εκεί...δίπλα στο dimple που χαμογελάει
Χαμογελάει και η κολλητή μου με το γλυκό απρόβλεπτο...δεν ξέρω αν περιμένει την συνέχεια ..ούτε αν υπάρξει συνέχεια...

Εζησε όμως ενα όμορφο Ελεύθερο βράδυ

fear

Φλασάκια απο το παρελθόν

Ένα smiley με μια καρδούλα κι ένα διάφανο δάκρυ στην άκρη μου έφερε στην μνήμη στιγμές αισθήσεις και συναισθήματα ..γεγονότα που είχα ξεχάσει ..έτσι τουλάχιστον νόμιζα...

Οι πρώτες μου έξοδοι Παρασκευή και Σάββατο έως τις 12 (που ποτέ δεν ήταν 12)
Σε ενα απο τα λίγα rock μπαράκια της Αθήνας τότε που ακόμα τα μπαρ ήταν στο περιθώριο

Είχα μπεί πρίν λίγη ώρα ..λίγη ώρα πριν το μεγάλο σόκ...

Καθόμουν στο πλαϊνό κάθισμα δίπλα στο μπάρ..ένα μακρόστενο κάθισμα τύπου παγκάκι και κοιτούσα το γκρουπάκι που ετοιμαζόταν να παίξει.....

Δεν τις είδα να μπαίνουν...είχα αφοσιωθεί στις προετοιμασίες στην σκηνή..

Ενοιωσα τα βλέμματα...ήταν σαν επίμονες ακτίνες ..σαν να ρίχνουν ξαφνικά φώς στην μεριά που καθόμουν..όλοι κοιτούσαν στην μεριά που καθόμουν...

Απορία....μετά θυμός....και μετά αμηχανία...αμηχανία....αμηχανία....

Η Αμάντα είχε κάτσει κολλητά δεξιά μου και η άλλη τραβεστί (που δεν έμαθα ποτέ ή ξέχασα το όνομα της) στα αριστερά μου...λίγο πιο κεί...

Και εγώ στην μέση...

Ανάμεσα απο δυο γυναικάρες αμέτρητου ύψους ..ένα 16 χρονο φρικιό 1.60 με μακρυμάνικη μπλούζα τζήν και αρβύλες.
Ήταν τόσο Αστείο!

Τώρα που στέκομαι απέναντι απο την ανάμνηση μου ..ανάμεσα στους τύπους με τα χαζογελάκια και τα σκουντήγματα ..νομίζω πως ήταν το πιο αστείο θέαμα..

Το βλέμμα μου ήταν στην ίδια ευθεία με το στήθος της Αμάντα! Κατακόμπλαρα...ήθελα να σηκωθώ...

Δεν ξέρω αν ήταν η αμηχανία που με κράτησε στην ιδια θέση ή το άγγιγμα της....
Καθόταν κολλητά δίπλα μου και ένοιωθα την ζέστη απο το γυμνό της χέρι στο μπράτσο μου παρόλο που ήταν ντυμένο.....

Φορούσε ένα κατακκόκινο φόρεμα με τεράστιο ντεκολτέ και είχε το πιο όμορφο και στητό στήθος που έχω δεί ..(που είχα δεί ως τότε) :-)

Η επόμενη αντίδραση ήταν να θυμώσω ...με τα ανδρικά βλέμματα πάνω της και τα γελάκια....γρήγορα κατάλαβα τι παίζει....η Αμάντα και η φίλη της κάνανε μόστρες....αυτό θέλανε και προκαλούσαν....
Η αμηχανία και ο θυμός εξαφανίστηκαν με μιάς.....
Επανήλθε το φυσικό μου χρώμα στο πρόσωπο και άρχισα να καταγουστάρω αυτό το παιχνίδι που γινόταν δίπλα μου...μπροστά μου....

Αρχίσαμε να μιλάμε με την Αμάντα ..χωρίς να έχει σταματίσει η αίσθηση της θερμότητας στο χέρι μου...
Μου είπε πως το (άλλο) όνομα της είναι Τάκης ....
Ιδιοτροπίες της φύσης.... δίπλα μου είχα μια γυναίκα 100% πολύ όμορφη..πολύ εντυπωσιακή που απο λάθος είχε ανδρικά όργανα ...
Δεν ανέφερα ουτε μια φορά το λάθος όνομα....
Μιλούσαμε και γελούσαμε αρκετή ώρα...όσο κράτησε η βότκα πορτοκάλι που έπινε...
Όταν σηκώθηκε πριν την χάσω μέσα στις ανδροπαρέες παρατήρησα τις γόβες της...
Γόβες στιλέτο
Ηταν ότι πιο σέξυ είχα δεί
Ποτέ δεν έχω φορέσει γόβα στιλέτο αλλά πάντα τις λατρεύω....
Νομίζω σήμερα κατάλαβα το γιατί :-)

Η Αμάντα χάθηκε στις τουαλέτες όπου παιρνιόταν όλη την νύχτα....
Χάθηκα στις μουσικές....το live είχε αρχίσει ήδη...
Χόρευα και φευγαλέα την έβλεπα να γελάει...να αγκαλιάζει...να καμακώνεται...να φεύγει...να έρχεται....

Την συνάντησα μετά απο πολλά χρόνια τυχαία σε ενα σπίτι....φυσικά δεν με θυμόταν...αλλά εγώ την θυμόμουν πολύ καλά...

Οπως την ξαναθυμήθηκα και απόψε.....

Skepseis_Nov_14

Ξυπνάω
Μισοντυμένη στην κουζίνα
Τα παράθυρα ολάνοικτα να φύγει ο καπνός της νύχτας
Τα κλείνω
Φτιάχνω ζεστό καφέ με γάλα
Ανάβω τσιγάρο
Restart
Ντύνομαι
Κάθομαι στο pc
Εχω καιρό μέχρι να φτιάξω το διαφημιστικό
Outlook
Yahoo mail
Στο blog μου
Στο blog σου
Στο forum
Σε blog μονοπάτια ακολουθώ την στιγμιαία διαίσθηση και το ένα δένδρο με οδηγεί σε ένα άλλο και το άλλο κάπου αλλού
Add to Favorites
[x] close
Το διαφημιστικό προχωράει
Στο περίπτερο για τσιγάρα
Στο super market για καφέ και γάλα
Στην πόρτα
κανένα σημάδι απο τις βαθειές μου σκέψεις
Τηλέφωνο
Τηλέφωνο
Τηλέφωνο
Τηλέφωνο
Ανάβω τσιγάρο
Check mail
Στον μπλογκοχώρο ξανά
Διαβάζω
Σχολιάζω
Προβληματίζομαι
Χαίρομαι
Μελαγχολώ
Θυμάμαι
Χάνομαι στις εικόνες
Αναγνωρίζω συναισθήματα
Αναρρωτιέμαι
νοιώθω τα πρώτα σημάδια να με αποσυντονίζουν
Δεν θέλω να δω κανέναν σήμερα
Δεύτερος καφές
Ξεγελιέμαι στα blogs και στο photoshop κάνοντας σχεδιάκια που μετά απο λίγο κλείνω χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς save
Τρίτος καφές
Πλήττω
τα σημάδια μεγαλώνουν και αυτό μου δημιουργεί εκνευρισμό
Ολοι κοιμούνται ...ή σχεδόν όλοι...ή καποιοι έχουν ήδη ξυπνήσει
Η δική μου επόμενη μέρα αργεί ακόμα
Κολλάει το βλέμμα μου στην τηλεόραση χωρίς να παρακολουθεί κάτι..βλέπω απλά εικόνες και το μυαλό βρίσκει ευκαιρία
Αρχίζω να θυμάμαι....θυμάμαι την τελευταία φορά που ένοιωσα τις βαθύτερες μου σκέψεις τόσο έντονα ...ήταν το περασμένο καλοκαίρι μετά απο ξενύχτι και ποτά διάφορα μιλούσαμε με την Αφροδίτη μέχρι το πρωί έξω απο την σκηνή μου...τότε είχα νοιώσει πως οι βαθύτερες μου σκέψεις μπορούσαν να πραγματοποιηθούν...ένοιωθα πως έχω την δύναμη να το κάνω...
Τσιγάρο
Μια γουλιά καφέ ακόμα
οι βαθύτερες μου σκέψεις είναι πάλι εδώ
Για όσο κρατήσουν πριν ξυπνήσει πάλι η πραγματικότητα
Δεν με φοβίζει το άγνωστο
Το άγνωστο με γοητεύει
Οι βαθύτερες μου σκέψεις ...ο πόθος μου....είναι να φύγω...
Να μην έχω σπίτι...όλη μου η ζωή να χωράει σε ένα σάκο στην πλατη...να ταξιδεύω....να ζώ ανάλογα με την διάθεση μου
Το έκανα συνεχώς στο παρελθον
Οι βαθύτερες μου σκέψεις πραγματοποιώντουσαν ευκολότατα
Δεν είχα συναισθηματική εξάρτηση απο κανέναν και τίποτα
Τώρα ρίζωσα σε αυτή την πόλη και εκτονώνω την μανία φυγής μου αλλάζοντας σπίτια κάθε τόσο
Δεν έχω την δύναμη ...να μην βλέπω τους γονείς μου τακτικά ..μεγάλωσαν
Δεν έχω την δύναμη...να μην βλέπω τον αγαπημένο μου ανηψιό να μεγαλώνει μέρα με την μέρα
Μεγαλώνω και εγώ μέρα με την μέρα
Και η ζωή? θα χαίρεται επειδή δεν ξέχασα το γάλα και είχα το πρωι? επειδή πρόλαβα ανοικτό το περίπτερο? επειδή βγήκε καλό το διαφημιστικό? επειδή ο ανηψιός μου έκανε την πρώτη του ζωγραφιά ?
Χαμογελάω στο τελευταίο και αποχαιρετώ τις βαθύτερες μου σκέψεις
File
Save as
Skepseis_Nov_14
Save
Τσιγάρο
Start
Μια γουλιά καφέ ακόμα
Πάμε πάλι
Μέχρι να τολμήσω....
Ανοιγω τα παράθυρα να φύγει ο καπνός της νύχτας
Βάζω το κοκκινο-πορτοκαλί μου πουλόβερ
Γράφω
Χαμογελάω
Copy Paste

Οκτώβρης

ο ήλιος του Οκτώβρη

έχει μιά λάμψη αυτογνωσίας....

...αλλαγών

... έρωτα

σαν να μην πέρασε μια μέρα (πόσο όμορφη είσαι!)

ενα καλοκαιρινό απόγευμα
------------------------------------
Γίνομαι φωτιά ... η ζέστη μουδιάζει το κορμί μου...
Πέρασαν χρόνια απο την τελευταία φορά....
Σαν να μην πέρασε μια μέρα....
(πόσο όμορφη είσαι!)
Η ματιά σου πέρασε μέσα απο τα μάτια μου...στην καρδιά μου
Στέκομαι απέναντι σου, νοίωθω την αύρα σου να με αγγίζει
....ενα βήμα ακόμα
Ενα βήμα που δεν έκανα...δεν έκανες...
Ισως τα μάτια μου να με μαρτύρησαν εκείνα τα λεπτά που
σταμάτησε ο χρόνος...
ομως ο χρόνος συνέχισε πάλι την δουλειά του...
Χαιρετιστήκαμε και χαθήκαμε ξανά μέσα στον κόσμο, στις ζωές
μας.