26.2.07

δεν μπορώ να πω τίποτε....



δεν μπορώ να πω τίποτε...με θλίβει πολύ η πραγματικότητα
και οσα γίνονται τριγύρω ..η μόνη αντίδραση
είναι η φυγή η ψευδαισθηση της φυγής εννοώ
το έβαλα στα πόδια και τρέχω...
μακρυά απο τις μαλακίες που γίνονται
μακρυά απο τα δελτία ειδήσεων
και απο την τηλεόραση που παραλίγο να την εκπαραθυρώσω προχτές
ενα τσάκ τρέλλας παραπάνω και θα πλήρωνα το τζιπάκι του διπλανού
πάτησα τόσο θυμωμένα το οφ που η τιβί έσκασε στο πάτωμα
είναι δυνατόν να βγαίνει ο αντιεξουσιάστης φοιτητής σε παράθυρο ειδήσεων
και να μην είναι προετοιμασμένος γιαυτό που πάει να κάνει?
δεν μπόρεσε να πεί αυτά που θέλει και η συζήτηση
εξαντλήθηκε στην εμμονή του δημοσιογράφου περί μολότωφ
και καπάκι ο δεκαεννιάχρονος
που πληρώνει για την κακοποίηση της ψυχής και της προσωπικότητας του
με πονάει που οι πληγές του έγιναν μαχαίρια και θα πληρώσει γιαυτό
γιαυτό τρέχω...για να φύγω μακρυά απο όλα αυτά
μακρυά απο τους τέσσερεις τοίχους
μπερδεμένη ανάμεσα σε εκατό άλλους ανθρώπους στο ίδιο τρέξιμο


23.2.07

#5: Story without end...?

b l u e




θαυμάσιο αποτέλεσμα :-)
μαγικές οι μπλέ αποχρώσεις και η μουσική

3.2.07

Atzeetivi

πήρα ιδέες την επόμενη γάτα μου θα την λέω Atzeetivi :-)






πολύ καλό!
πολύ μου άρεσε το "σκηνικό" :-)
(έτσι είναι οι γάτες ...!!)

Η γάτα που την λένε Λίζα