ωρα για ανακαίνηση

δέκα απρόσμενα χιλιόμετρα

δέκα απρόσμενα χιλιόμετρα (ή... carpe diem οπως σοφά έγραψε κάποιος) :-)

μόλις γύρισα απο την (απογευματινή) γιορτή του Άγγελου και νάμαι κατευθείαν στο pc ...
-προβληματισμένη και με διάθεση ερωτική...-
μπήκα στο ταξί και κάθισα μπροστά όπως συνηθίζω ...η κουβεντούλα με τον οδηγό του ταξί ξεκίνησε στα πρώτα μέτρα ...
ξεκινήσαμε να λέμε για τον δρόμο την κατάσταση στην Αθήνα και άλλα τέτοια συνηθισμένα γιατί είχε τρελλή κίνηση ...
είχαμε φτάσει στην Κατεχάκη και η συζήτηση (δεν θυμάμαι πως) είχε γινει πολύ προσωπική ...με εντυπωσίασε αυτός ο τυπάκος γιατί είχε ενα πολυ άμεσο τρόπο να εκφράζεται ...επικέντρωνε την συζήτηση στον εαυτό του αποφεύγοντας το "γενικά και αόριστα" ...
η προσπάθεια μου για το δεύτερο δεν είχε αποτέλεσμα αλλά σύντομα συνειδητοποίησα πως αυτά που έλεγε είχαν ενδιαφέρον ...
στην Μεσογείων πιά μιλούσαμε για τις ερωτικές σχέσεις ...του έλεγα πως δεν μου αρέσει πια το σεξ της μιάς βραδυάς ...είναι πολύ εύκολο να πας σε ενα μπαράκι και να φύγεις με παρέα αλλά όχι πιά ...νοιώθεις πολύ άδειος την άλλη μέρα το πρωί ...εκεί ήταν η διαφωνία μας ...η διαφορά μας μάλλον...
Ωφείλουμε να ζούμε την στιγμή -αν θέλουμε να ζούμε- κάθε απόγευμα που περνάει είναι μοναδικό και απο εμάς εξαρτάται αν θα το ζήσουμε ή όχι..πρέπει να ζούμε τις χαρές τις ζωής και να μην τις αφήνουμε να φεύγουν μαζί με τον χρόνο ...και το σεξ είναι χαρά.. - Ναι οκ συμπληρώνω ανάμεσα στις κουβέντες του, ...αλλά ο έρωτας? -
Μα είσαι εσύ μου απαντάει..εγώ είμαι -συνεχίζει- το βράδυ που κάνω έρωτα με μια γυναίκα ..είμαι εγώ και νοίωθω έρωτα και πάθος και το απολαμβάνω ....δηλαδή τι μου προτείνεις? να κάτσω να περιμένω να έρθει ο μεγάλος έρωτας?
Τον κοιτούσα όση ώρα μιλούσε και με ρώτησε γιατι τον κοιτάω...
Γιατί έχεις δίκιο του απάντησα...
Είχαμε πια φτάσει και κατεβαίνοντας μου έδωσε την κάρτα του...
Η συζήτηση αυτή με ταρακούνησε ...η ζωή είναι έξω ..βρίσκεται σε διαρκή ροή και εμείς -ο καθένας- είμαστε το σταθερό σημείο ..απο εμάς εξαρτάται η επόμενη κίνηση...ή μπαίνουμε στο παιχνίδι ή μένουμε απέξω...
Με έπιασε μια τρελλή και ανυπόμονη επιθυμία να "κερδίσω" τον χαμένο χρόνο....έχω να πάω στα μπαράκια που μου αρέσουν σχεδόν δυό μήνες!!!
Με έπιασε και μια τρελλή επιθυμία να το κάνω με τον τυπάκο ...η επιθυμία είχε γίνει εικόνα το επόμενο δευτερόλεπτο ...και το αμέσως επόμενο είχα διαφορετική διάθεση...
Κρίμα που δεν μου αρέσουν οι άντρες σκέφτηκα....ο τύπος μιλούσε πολύ ωραία και αυτό με φτιάχνει....
Η ζωή προχώρησε 5 ώρες ...και η διαδρομή με το ταξί είναι πια παρελθόν....συνήθως ξεχνάς πράγματα σε κάποιο ταξί ....μερικές φορές όμως κάτι βρίσκεις ...κάτι που είχες ξεχάσει ότι σου λείπει...

τρείς ευχές...μείον μια

Άντε να ξορκίσουμε τον χειμώνα με high τραγουδάκια και δημιουργική διάθεση.
Κανένας άστεγος να μην νοιώσει παγωνιά και όλα τα αδέσποτα της πόλης να καβατζοθούν.
Και οι αζευγάρωτοι αυτής της πόλης...(τα μπακούρια ή οι singles) φέτος να χουζουρεύουν στο κρεββάτι με παρέα...
Είμαστε εγωκεντρικοί και παλιοχαρακτήρες εμείς οι (μακροχρόνιοι) singles ..θέλουμε παρέα (όταν την θέλουμε και για όσο την θέλουμε) και δεν αντέχουμε την δέσμευση ούτε σαν σκέψη ..θέλουμε να βγαίνουμε έξω για ποτό οτι ώρα και νάναι και το μόνο που καθυστερεί την παρόρμηση να είναι ο θερμοσίφωνας.
Ευθυνοφοβία μυρίζομαι εδώ...ευθύνη απέναντι στα αισθήματα της άλλης-άλλου...δεν μπορείς να πετάξεις ένα "φεύγω..πάω βόλτα" όπως θα έκανες με τον κολλητό σου..
Και να βγείς..δεν θάναι το ίδιο...σκέφτεσαι τον άλλον και πίνεις 2 μπύρες με δυό σφηνάκια και αρκετές ενοχές..."είσαι γαϊδουρι" "τι μαλάκας είσαι" "δεν είμαι εγω για σχέση"
Τι είναι χειρότερο? μιά σχέση που κάποιες στιγμές σε πνίγει ή μιά μοναξιά σε άδειο σπίτι?
Την μοναξιά την αντιμετωπίζεις πιο εύκολα και χωρίς να πληγωθεί κανείς.
Μάλλον θα προτιμήσω μια γάτα να χουζουρεύουμε παρέα τις κρύες νύχτες του χειμώνα
νιαρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ