11 Σεπτέμβρη
...ότι δεν μπορώ να κάνω στην πραγματικότητα το έζησα στο όνειρό μου!
Με ξύπνησε ένας ανεξήγητος δυνατός ήχος στις 5 παρά 20 το πρωί και παραδόξως ξαφνιάστηκα αλλά δεν φοβήθηκα.
Σηκώθηκα και είδα οτι όλα ήταν οκ....ο σκύλος μου κοιμόταν ήσυχα-ήσυχα ...δεν είχε γίνει σεισμός....δεν υπήρχαν καλικάντζαροι στο καθιστικό μου ούτε κλέφτες μέσα στο σπίτι.
Το όνειρο ήταν τόσο ζωντανό και πραγματικό που μου έφτιαξε την διάθεση και την ψυχολογία, ήμουν επιτέλους έξω..με τις πατερίτσες και το πόδι κουτσό αλλά μπορούσα να πάω όπου ήθελα...πήγα στο αγαπημένο μου μπαράκι και μίλησαμε με τα παιδιά που είναι εκεί.. μετά πήγα στο θέατρο στα "αξύριστα πηγούνια" και παρακολούθησα τις πρόβες.
Ηταν τόσο πραγματικό για νάναι όνειρο!
Πόσο περιέργα είναι τα όνειρα...πόσο συνειδητοί μπορούμε να είμαστε όταν ονειρευόμαστε?
Ισως το όνειρο να ήταν ενας προάγγελος της σημερινής μέρας.
Επιτέλους γύρισε η αγαπημένη μου φίλη απο τις διακοπές και μια πολύ γλυκειά κοπέλα μου χτύπησε το κουδούνι....
Καλημέρα σε όλους




















No comments:
Post a Comment