ήταν τόσο όμορφα χτες το πρωι!
μέσα σε όλο το γκρίζο μπροστά σε μια πιθαμή ουρανό ανέμιζαν πέντε χρωματιστά διάφανα πανιά..φυσούσε πολύ αλλά τίποτε δεν εμπόδιζε τα μακρυά χρωματιστά πανιά στον χορό τους...τα κοιτούσα σαν να είμαι μέσα σε εικόνα παραμυθιού...ηταν τόσο αρμονική η κίνηση τους στο φύσημα του αέρα...ένα παιχνίδι που αιχμαλώτησε την ματιά μου και θέλησα να το ζωγραφίσω...να το μοιραστώ...δεν κατάφερα να αποτυπωσω τον χορό τους αλλά θα υπάρχει πάντα στην φαντασία...στην φαντασία όσων την διαθέτουν
4 comments:
αν αυτό το ζωγράφισες εσύ σε μισώ αφάνταστα
(ναι ζηλεύω λέμε, είναι υπέροχο)
:P
επιτέλους μπήκε άνθρωπος να διαβάσει τις γκρίνιες μου :-)
Μου έκανες ποδαρικό!!!
Ναι το ζωγράφισα προ ημερών (είχα καιρό να πιάσω μολύβι), χαίρομαι πολύ που σου άρεσε και σε ευχαριστώ :-) εε μην ζηλεύεις...εσύ έχεις στήσει ολόκληρο site! ;-)
σε μισώ είπαμε και δε σε χωνεύω καθόλου! Είναι άψογο. Έχω πολύ καιρό να πιάσω μολύβι και να λερωθώ με χρώματα. Ζήλεψα
:)
:-) :-)
άλλος έχει το όνομα ..(της κατέξοχην ζηλίαρας)... και άλλος την χάρη?? :-)
Αν έβλεπες εκείνα τα διάφανα πανιά θα τα ζωγράφιζες σ ί γ ο υ ρ α! :-)
Και τώρα μπορείς να τα ζωγραφίσεις αφήνοντας την φαντασία σου να χορέψει μαζί τους
Post a Comment